Bestseller, że „brak słów”, czyli „Rok na Ulicy Czereśniowej” Rotraut Susanne Berner – recenzja

Rok na Ulicy Czereśniowej wydawnictwa Dwie Siostry to wydanie zbiorowe serii autorstwa Rotraut Susanne Berner (Zima, Wiosna, Lato, Jesień i Noc). Książka ma mniejszy format od osobnych wydań, ale jest nadal przejrzysta, dlatego jeśli jeszcze nie macie żadnej części, Rok na Ulicy Czereśniowej będzie idealnym wyborem (także ze względów ekonomicznych).

Książka jest pięknie wydana. Ma twardą oprawę i solidne strony. Nasz Molik chętnie ogląda ją samodzielnie, ale póki co znacznie więcej czasu spędzamy nad nią ja i tata Molika… Ta książka niebezpiecznie wciąga nawet dorosłych! Na czym polega jej fenomen?

Publikacja składa się z pięciu części. Każda z nich poprzedzona jest przedstawieniem kilkunastu bohaterów wraz z prostym opisem, np. Pedro pochodzi z Ameryki Południowej. Takiej zimy jeszcze nie widział!, Ola idzie na próbę przed koncertem czy Policjant Jerzy ma dziś wyjątkowo dużo pracy. Zadaniem czytelnika jest odnajdowanie poszczególnych postaci i samodzielne odkrywanie ich historii. Na pięknych i szczegółowych ilustracjach znajdują się m.in. przekrój domu na ulicy Czereśniowej, centrum handlowe, dworzec kolejowy czy park. Każda z części książki przedstawia te same miejsca, ale o innej porze roku, a w ostatniej części – nocą. Kilku bohaterów pojawia się na wszystkich stronach, inni tylko epizodycznie (np. Święty Mikołaj, który przyjeżdża na motorze, pojawia się tylko w części Zima). Mając przed sobą zbiorcze wydanie, możemy prześledzić całą historię danej osoby czy rodziny.

Już w połowie drugiego roku życia dzieci zaczynają nabywać wiedzę na temat stanów mentalnych (dziecięca teoria umysłu), m.in. dostrzegają, że czegoś nie ma i zaczynają tego szukać (por.: M. Kielar-Turska, M. Białecka-Pikul, 2008, s. 71-72). Może to być dobry moment, na wspólną zabawę „na” Ulicy Czereśniowej. Śledząc życie jej bohaterów, mali czytelnicy obserwują też sytuacje codzienne i uczą się relacji zachodzących między przyczyną a skutkiem. 

Choć właściwa część książki składa się jedynie z ilustracji, publikacja sprawdzi się jako pomoc w nabywaniu mowy. Dziecko około drugiego roku życia zaczyna posługiwać się zdaniem (por.: L. Kaczmarek, 1970, s. 30-31). Wykorzystując gest wskazywania, rodzic może opowiadać historie danej postaci, czy po prostu to, co widzi w książce. Zresztą dzieci w tym wieku chętnie same wskazują i „żądają” opowieści na dany temat. Opowiadanie dziecku o przygodach bohaterów Ulicy Czereśniowej oraz zadawanie mu pytań, wspomaga rozwój mowy w okresie zdania (od 2. do 3. roku życia) oraz mowy swoistej (od 3. do 7. roku życia). W drugim roku życia dziecko wzbogaca swoje słownictwo (głównie bierne) i zaczyna wypowiadać pierwsze zdania, które często odbiegają od normy. Słuchanie opowieści, wspiera naukę kategorii gramatycznych i poszerzanie zasobu słów. W ostatnim okresie, mowy swoistej, dziecko nadal potrzebuje wzorców i stymulacji, które pozwolą mu na poprawne ukształtowanie mowy (por.: L. Kaczmarek, 1970, s. 36-37).

To jest książka na lata. Można ją wykorzystywać na wiele sposób podczas zabaw z dziećmi w różnym wieku. Wspiera rozwój mowy, spostrzegawczość i koncentracje uwagi. Starszaki będą mieć również świetną zabawę, oglądając ją samodzielnie.

Do kupienia tutaj.

Bibliografia:

L. Kaczmarek, 1970, Nasze dziecko uczy się mowy, Lublin.

M. Kielar-Turska, M. Białecka-Pikul, 2008, Wczesne dzieciństwo [w:] Psychologia rozwoju człowieka. Charakterystyka okresów życia człowieka, red. naukowa B. Harwas-Napierała, J. Trempała, Warszawa.